NEYE NİYET EDİYORSAK O OLSUN..

Gönlümüzden geçenle aklımızdan geçen farklı olur ya.. o zaman da asıl niyet akıldan geçen oluverir, sonra da niyetim bu değildi deriz. Oysa ki kaygılarımız gönlümüzden geçenin olmaması olasılığını o kadar çok kulağımıza fısıldar ki kendimizi ya olmazsalar ve olmazsa şunu yaparımlar arasında buluruz.

Çok sevdiğim psikolog bir arkadaşım bana demişti ki; kaygılar madalyonun bir yüzü, diğer yüzünde ise sevgi var. Kaygılar büyüdükçe gözümüzü perdeliyor ve sevgiyi dahil olumlu şeyleri görmemizi, hissetmemizi engelliyor. Bunu duyduğumdan beri düşünüyorum, hayatımızda gözümüzü perdeleyen ne çok kaygı var diye. Her bir kaygı diğerinin üzerine bir tuğla koyuyor ve önümüzde irili ufaklı engeller oluşturuyor. Sevgiyi daha fazla hissetmek, hatta gücümüzle yapabileceklerimize ve sahip olabileceklerimize odaklanabilmek için öncelikle bunları farketmek çok önemli. Başta biraz sancılı olabiliyor ancak var olduğunu kabul etmek, yol almak için en önemli adımlardan biri çünkü bunu yapabilmek için istemeniz gerekiyor. İstemek de önce değişimi sonra da dönüşümü getiriyor.

Şimdi, neye niyet ediyorsunuz?